JournaL. "Le" Journal.

Sevgili Moho,
Bir haftadir, kafam camasir makinesine dondu. Pazartesiden beri telefonum is ve staj teklifleriyle caldida caldi. Bekle bekle bekledim, kendimi indirimlere verdim. Bir adet ceket aldim. Salina salina yurudum metrolarda. Yagmur yagdi dolu dolu, fonlu saclari kurtardik, ayaklari kurtaramadik ; sivri burun basa bela, amma velakin her mulakatta cok etkili.

Karar veremedim veremedim, bag bozumundan yillar once tanistigim bi arkadasimla, meydanlarda iki adet kafeinsiz café ictim. Eve dondum, once ayakkabilardan, sonra ceketten kurtuldum. Maillerimi kontrol ettim, annemi aradim, Faruk'u aradim hem fikirler ; dis ticarette kalacagim.

Arno butun ogleden sonra ders calisti. Sarmadi. Fred Cakmaktas geldi. Hepimize iyi geldi. Yorgunum, yemek yedim, catladim. Soda aldilar lubnanlidan, tarihi gecmis, geri yolladim. Yenisini getirdiler ictim, en sonunda hazmettim.


bi sacma gün iste.

Kar

zzzzrrrrrrrrzzzzrrrrrrr

sabah bir arkadasim aradi, "sana harika bi haberim var!"
cok ilginc, sabah 8.30 civari.. neymis bu haber? "ac panjurlarini gorursun : kar yagiyooooooo" bir hevesle panjurlari acarken, bir o kadar hevessizce de 'buraya yagan kardan hayir gelir mi?' diye soylendim.

Gelmez. Paris'e yagan kardan hic birsey olmaz. Kar bile olup olmadigi mechul. 6 yildir Fransada yasiyorum, ilk defa gecen yil Lyon'a bes santimetre kar yagdi da, Izmirliler gibi sokaklara dokuldu butun halk. Yilda 4-5 defa ciktigimiz daglarda olmasa, beyaz rengini ozleyecegiz.

Ben Ankara insaniyim.. Kar dedigin soyle sabahtan bir baslar, oglene dogru butun sehir felc olur, aksam haberlerinde "yarin herkes okula" diye soylenir yetkililer. O aksam gece haberlerine kadar beklenilir, hani olurda tatil olursa diye: ya saat 23 gibi alt yazilarda okursunuz "yarin Ankara'da ilk ve orta ogretim butun okullar tatil !" ya da sabah 6 haberlerinde babaniz yada anneniz duymustur, sizi yinede uyandirirlar "bugun okullar tatil" diye..

Bende sabah 8.30 da uyanmisligimda kaldim.

Ayni zamanda hem soguk hem kar, bilmiyorum istermiydim. Sokaklar evi olmayan cadirlarda yatan insanlarla dolu. Benim sicak bir evde oturmaya hakkim varken, onlarin sogukta geceyi gecirmelerini dolayli yoldan istemeye hakkim var mi? Kendimi insanliga karsi sorumlu hissediyorum.

"ikametgâh, bir adalet meselesidir"

Abbé Pierre

http://www.fondation-abbe-pierre.fr/

http://www.lesenfantsdedonquichotte.com/

Bisiklet (ler) ve MastiKa

Evet itiraf ediyorum, ben bir fransiz degilim ve her sabah dus almam! Sabah 8 dersine yetisebilmek icin 7.30'da kalkmak kadar eglenceli hic bir sey olamaz universite hayatinda! Cocukluk anilarimi biraz unutursak eger, ilk olarak, metroyla 35 dakika suren "okul yolu"nu, Croix Rousse yokusundan 13 dakika gidebildigim icin seviyordum bisikletimi. Nehir kenarindan ve kopruden "Chan Chan"i sabah Lyon ruzgarinin duyabilecegi sekilde soyleyerek pedallarla gecmek her sabah yataktan kalkip derse gitme sebebim olmustu butun o yagmurlu ve soguk kis gunlerinde..

(O ruzgâra dayanabilmek icin patates gibi evden ciktigimi, derse su icinde girdigimi (dus almasam bile her sabah) misler gibide koktugumu belirtirim burdan (anneme ithaf ederim aynen).)

Her yokus inisinin bir de cikisi vardir tabii ki, zamandan bile tasarruf edemezken!!

Ogrenci hayati zordur. Yurt disinda kendi imkanlariyla yasamaya calisan ogrenciler icin ise daha da zor. Aylik 30 euro toplu tasima aracina verilen paranin ogrenci icin cok fazla anlami vardir. En azindan benim icin oyleydi.. Kardesim pek bi anlam veremesede; yilda cebimden cikmayan ortalama 300 euroyu tasarruftan cok kâr olarak gordugumu soyleyebilirim bisikletim sayesinde

ve tabii ki unutmadan : basitce; gurultu ve cevre kirliligine bas kaldiran , insan gucuyle calisan (no petrol) 'asi' bir TEMIZ tasima aracidir bisiklet! daha detayli bilgi icin : su harika yaziyi okuyabilirsiniz !! siddetle oneririm :

http://www.bugday.org/article.php?ID=35 .

Tum bisikletci dostlara selamlar efendim..Bisiklete binme sebebleri ne olursa olsun..