en son siyahlarla beyazlar maceramizdan sonra eve bir makine almaya karar verdik, ertesi gun gidip aldik. ohh be dünya varmis neydi o oyle git camasirhanelere illet illet pis pis. neyse efendim, oyuncak degil ya bu, ben herseyi üstlendim. siyahlarla beyazlar yikanmaz ayni tamburda falan diye siksik etmekteyim. bir böbürleniyorum ki sormayin, dünyalari kurtaracagim nerdeyse.siyahlari koydum. aradan bi 40dakka falan gecti, dereceyi ayarlamadigimi hatirladim. otomatik 90 derecede kalmis program. orda 90 sayisini görmek burdan anlatilmaz, hakikaten yasanilasi bir durum. hemen durdurdum, soguk programa gecirdim ama...
cakmaktas sabirsizlikla ellerini ovusturuyor, boyle bana carcarcar konusacak ya nasil mutlu.."en sevdigim siyah pantalonum gitti, en sevdigim siyah tisörtlerim gri oldu, artik giyemem, pijama niyetine mi kullanayim" diye sayip duruyor..
sonra ayar da vermeyi ihmal etmiyor, "ben sen degilim, oyle bi iki kiyafet renk degistirdi diye vikvik etmem" diyor ama aradan bir gün geciyor yine dirdir..
cakmaktasin bi iki pantalonu biraz (gercekten biraz) renk degistirmis oldu. ama tabii beyazlardan griye gecis tonu gibi degildi. ehh tahmin edersiniz sizde.. hem o makinede benim de siyah tisörtlerim vardi, bakin hic anlatmiyorum onlari.
2 commentaires:
bazı zaman dereceyi ayarlamayı unutarak çalıştırdığım olmuştur ama şimdiye kadar 90 dereceyi hiç kullanmadığım için vahim bi durumla karşılaşmadım en çok kazaklarda sarkmalar filan oldu yani napım canım sağolsun senin de öyle olsun boşver :)
yani en cok sarkma dediginden ben almayayim valla sevgili manukyan :) pijama falan da yapmam ben, direk yer bezi. hos yunluden yer bezi olmaz ama olsun paspas maspas yaparim bisiler. buluruz yani dert degil. simdi oralara takilmayayim, vakti geldiginde dusunuruz yeniden.
Enregistrer un commentaire